11 juni 2016

Schrijven is lezen: drie mooie boeken over vaders en dochters

Drie mooie boeken over vaders voor vaderdag

Morgen is het vaderdag. Toevallig heb ik hier in huis een toegewijd exemplaar rondlopen. Eentje die lichtjes verafgood wordt door zijn dochters. Tja, dat heb je met meisjes.
Waarom? Omdat hij de wildste spelletjes verzint (en doorgaat tot ze huilen, maar dat schijnen ze niet erg te vinden). Omdat hij voorleest met de gekste stemmetjes. Omdat ze achterop zijn brommer mogen. En omdat hij - als het moet - ook vlechtjes maakt of nagels lakt. 
Ter ere van vaderdag zet ik drie boeken met geweldige meisjesvaders op een rijtje (uiteraard kunnen ze niet typen aan meneer Katrien):

Mahalia - Joanne Horniman
He remembered how they had believed that loving Mahalia would be enough.
Deze Young Adult van een Australische schrijfster vertelt het verhaal van een tienervader die in zijn eentje voor zijn dochter zorgt. De kwetsbare Matt groeit uit tot een sterke, zorgzame vader. Tijdens het jaar dat hij alleen voor zijn dochter zorgt, denkt hij dat de terugkomst van haar moeder het enige is dat hij wil. Wanneer ze na een jaar voor zijn deur staat, blijkt dat niet (meer) helemaal juist. Ik werd vooral verliefd op de manier waarop Matt zich helemaal door zijn babydochter laat inpakken. 

All the light we cannot see - Anthony Doerr
When I lost my sight, Werner, people said I was brave. When my father left, people said I was brave. But it is not bravery; I have no choice. I wake up and live my life. Don't you do the same? 
Marie-Laure groeit op in Parijs. Wanneer ze blind wordt, doet haar vader er alles aan om haar een zo normaal mogelijk leven te geven. Hij zorgt ervoor dat ze de weg vindt door een gedetailleerde maquette te maken van hun buurt. Zo kan ze, ironisch genoeg, ook overleven als haar vader tijdens de oorlog verdwijnt. Een vader die zijn dochter het allerbeste leven wil geven, daar kan je alleen maar van houden. 

One last thing before I go - Jonathan Tropper
If there is a perk to having a fucked up father, it's that he's in no position to judge.
Wanneer de piepjonge Casey aan haar vader vertelt dat ze zwanger is, is dat niet omdat ze zo'n goeie band hebben. Eerder omdat het haar niet zoveel kan schelen als ze hém teleurstelt. Op het moment dat hij op zijn beurt ontdekt dat hij een levensreddende hartoperatie nodig heeft, weigert hij die. Hij wil alle tijd die hem nog rest tot het uiterste gaan om de band met zijn dochter te herstellen. Eigenlijk is deze vader een klootzakje, maar hij pakt het zo aan de je hem wel sympathiek MOET vinden.


Heb jij nog mooie 'vader-dochterverhalentips'? Ik ben benieuwd!



Follow my blog with Bloglovin 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...