31 augustus 2015

Au revoir Paris


Parijs met de meisjes was boeiend én vermoeiend. We liepen heel wat kilometers. Trotseerden hitte én regen. Herontdekten Parijs door de ogen van de meisjes. Nog altijd een wonderlijke stad. Met een verrassend prachtig vioolconcerto in de metro, een hartverwarmd stukje Italië in de schaduw van de Eiffeltoren, een dramatisch stukje groen in het Parc des Buttes-Chaumont ... En soms met een lange lip omdat kilometers in Parijs minstens even lang zijn als thuis.
We logeerden in een charmant appartementje (lang leve Airbnb) in het 19e arrondissement. Want de meisjes droomden van hun eigen stekje midden in de stad. We kwamen terecht op een steenworp van het schilderachtige Canal Saint-Martin, met een speeltuintje in de buurt, een betoverende brug die zomaar op en neer ging én een overheerlijke pizzeria. Het appartement had twee kinderkamers en de meisjes kregen vrije toegang tot de uitgebreide speelgoedbak. Alleen al daarom had klein meisje gerust 4 dagen willen binnenblijven.
Toch hebben we de poppen genadeloos uit haar handen geprutst om op ontdekking te gaan. We kochten metrokaartjes voor de duur van ons verblijf en startten bij de Eiffeltoren. Hét beeld waar de meisjes al een hele zomer van droomden. De mensenmassa maakte de ontmoeting met de Eiffeltoren iets minder romantisch dan verwacht, maar achteraan in het park Champ de Mars konden we toch rustig genieten van het zicht op de Eiffeltoren. De meisjes leefden zich uit in één van de speeltuintjes en we hielden even pauze bij een eetkraampje met een vriendelijke Italiaanse uitbater. Na de Eiffeltoren belandden we in de bateaux mouches, wandelden via Place de la Concorde door de Jardin des Tuileries naar het Louvre en we eindigden de dag op Ile de la Cité onder de toren van de klokkenluider.
Dag twee stond helemaal in het teken van Disneyland Parijs: druk, heet, eindeloze wachtrijen, maar heerlijk sprookjesachtig door de ogen van de meisjes.

 
Dag drie was eerder euh, regenachtig. Het is geen seconde droog geweest. Dus schuilden we in het Centre Pompidou. De meisjes experimenteerden in l'Atelier des enfants en gingen met plezier vijf verdiepingen naar omhoog met de roltrap. Daarna ontdekten we samen het werk van kunstenaars als Mondriaan, Matisse, Bacon, Chagall ... De meisjes fotografeerden hun favoriete werken om ze later na te tekenen. In de museumwinkel kochten we het kleurboek Chefs-d'oeuvres de l'art contemporain om ze daar nog wat bij te helpen. Na onze aankoop was het tijd om terug naar huis te rijden. Au revoir Paris!


Om al onze mooie herinneringen te bewaren kocht ik het boekje 'Dit is mijn Parijs'. Een mooi boek met toffe illustraties en hier en daar wat tips. De tips zijn niet allemaal even interessant en er zullen nog heel wat bladzijden leeg blijven (we moeten dus zeker nog eens terug), maar verder is het wel leuk om samen in te vullen. Met lijstjes waarop je kan aanduiden welke plekjes je hebt bezocht, een metroplan (of toch iets dat er op lijkt) om in te kleuren, bladzijden om onvergetelijke momenten op te noteren ...


Follow my blog with Bloglovin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...